martes, 4 de febrero de 2020

O sistema educativo en España (I)

Dentro da nosa temática relacionada coa intelixencia e métodos de aprendizaxe, hoxe estamos aquí para falar dalgúns dos sistemas educactivos característicos dos países da Unión Europea, pode que incluso tratemos algunha metodolxía propia dun país fóra do noso continente.
Nesta primeira entrada relacionada coa temática mencionada anteriormente, creo que é necesario tratar o sistema educativo español. Xa na miña primeira entrada do meu blogue fixen unha referencia a este tema en concreto pero, non pasa nada por ampliar contidos, non si?
Ben, pois o sistema educativo en España está formado por cinco niveis:
  • Educación infantil: (entre os 0 e 6 anos). Non é obligatoria e ten como principal finalidade que os nenos máis cativos sexan capaces de desenvolver habilidades tales como a observación, a exploración, as relacións sociais, resolución pacífica de conflictos e a adquisición de pautas elementales de convivencia, entre outros.
  • Educación primaria: (entre os 6 e os 12 anos). É de carácter obligatorio e consta de 6 cursos académicos. A finalidade de este nivel educativo será proporcionarlle aos nenos unha educación común para a súa posíbel adquisición de elementos básicos culturales. Con respecto á metodoloxía empregada, estará orientada ao desenvolvemento xeral do alumno, intengrando as súas distinas experiencias e aprendizaxes.
  • Educación secundaria: ( entre os 12 e 16 anos, sempre e cando o alumno en cuestión non repita curso) É a comunmente coñecida coma Educación Secundaria Obligatoria ou ESO. Consta de 2 ciclos académicos, cada un deles con 2 cursos, formando un total de catro cursos académicos. 
No momento no que un alumno remata a ESO, ten varias opcións á hora de continuar progresando nos seus estudos, pero, para que esta entrada non sexa moi longa, continuaremos falando do sistema educativo en España na seguinte.

O Rei da música latina

Entre tanta ciencia, tanta información e tantos datos, creo necesario facer, de cando en vez, uns parénteses nos que falar de temas máis ou menos cotidianos e extraescolares. Nesta ocasión utilizo este espacio no meu blogue para falar da música, neste caso en concreto, para recordar cantantes non tan coñecidos a día de hoxe pero que influíron en gran medida en tempos anteriores. Hoxe, vamos a falar de Roberto Carlos Braga Moreira, máis coñecido como Roberto Carlos. É un cantautor brasileño, un dos principais representantes da música popular brasileña, un dos artistas latinos de maior éxito a nivel mundial, vendendo máis de 150 millóns de copias. É coñecido mundialmente como o rei da música latina.
Naceu en Espíritu Santo, no ano 1941, á idade de 6 anos, sufriu un accidente cunha locomotora de vapor e a súa perna dereita tivo que ser amputada, a partir desa data, tivo que utilizar unha prótese.Gañou o Grammy ao mellor intérprete latino o ano 1989, grazas á canción Si el amor se va . Tamén colaborou con estrelas mundiais en diversas xiras. 
Nun primeiro momento, Roberto Carlos utilizaba unicamente a súa voz e a súa guitarra para expesar as súas ideas mediante as cancións, pero, no ano 1961 coñece ao que será o primeiro integrante da súa banda, RC-9. A súa discografía é moi ampla, pero para profundir máis na súa vida musical, recoméndovos visitar o blogue da miña compañeira Ana María Stoica, outra grandísima fan do cantante en cuestión. Deixovos por aquí o link ao seu blogue: https://omeublogapasionado.blogspot.com/.
Aínda que a miña parte non inclúe a súa traxectoria musical, non podo resistirme a compartir con vós unha das miñas cancións favoritas de Roberto Carlos, espero que a disfrutedes:)


Enfermidade de Pick

Unha vez rematada a nosa clasificación nos sete tipos de intelixencia segundo Howard Gardner, creo que é preciso recordar a denominada como enfermidade de Pick, que supuña unha rápida pérdida das cualidades socias. Estaba en contraposición coas capacidades interpersoais, e consiste no seguinte. A enfermidade de Pick é unha forma de demencia similar ao Alzheimer que afecta a algunas zonas do cerebro, no momento no que as neuronas presentan alteracións nas proteínas tau. O máis normal é que esta enfermidade póñase de manifesto entre os 45 e 60 anos de idade, aínda que apareceron casos nos que se detectou dita enfermidade aos 20 anos, e ten unha duración de 6 ou 7 anos. Aínda que non se coñecen con exactitude as causas, identificáronse distintas alteracións xenéticas relacionadas con factores hereditarios.
Esta enfermidade é de carácter dexenerativo, é dicir, os primeiros síntomas poden pasar desapercibidos e evolucionar progresivamente dando lugar a manifestacións de deterioro cognitivo que interfiren tanto no traballo como nas relacións sociais. Algunhas alteraciones con respecto ao comportamento son: aparición de comportamentos compulsivos,desinhibición, conducta antisocial, apatía, incapacidade para desenvolverse ou interactuar en situacións sociais, illamento social, síntomas depresivos ou, incluso, ideas de suicidio.

sábado, 23 de noviembre de 2019

Intelixencia Intrapersoal

Biografía de Platón

Defínese como intelixencia intrapersoal ao coñcemento dos aspectos internos dunha persoa. É o tipo de intelixencia máis privada e aquelas persoas que a posúen son capaces de establecer un modelo eficaz e viable de si mesmos. Utilizando outras palabras, é a capacidade dunha persoa de realizar un procedemento denominado autoanálise. Ésta permite acceder á nosa vida emocional, aos nosos sentimentos , diferencialos e comprendelos, nomealos e recurrir a eles para interpretar a nosa conducta propia. Platón foi un filósofo grego que podemos utilizar como exemplo neste caso. Foi alumno de Sócrates e mestre de Aristóteles, pertencente aunha familia nobiliaria e dunha clase social altísima. Creou e popularizou (segundo a perspectiva desde onde se analice) unha serie de ideas comúns para moitas persoas, pero enfrentadas á línea de gran parte dos filósofos presocráticos e a dos sofistas. A súa influencia como autor e sistematizador foi moi notable ao longo de toda a historia da filosofía.

Unha vez rematada á clasificación dos diferentes tipos de intelixencia orixinada por Howard Gardner, facer especial fincapé en que todo o mundo posúe todas e cada unha das intelixencias nomeadas nas anteriores entradas, en maior ou menor medida. E que profesiones tales como médico, músico ou profesor, gardan especial relación xa que para realizalas de forma correcta é necesario á existencia de máis de unha intelixencia diferente, aínda que nun primeiro momento pareza que non son para nada compatibles.

Intelixencia interpersoal

Pasamos xa ao último tipo de intelixencia, a intelixencia persoal. Diferenciaremos dous tipos de intelixencia persoal, a interpersoal e a intrapersoal. Nesta entrada do meu blogue centrareime na primeira, a intelixencia interpersoal. Este tipo de intelixencia constrúese a partir da capacidade para sentir distinccións nos demais individuos, sobretodo facendo referencia aos estados de ánimo, temperamentos e intenccións. A intelixencia persoal en xeral no depende das capacidades lingüísticas e permite a unha persoa leer as diferentes intencións e desexos dos demais, aínda que estes fosen ocultados previamente.
Biografía Nai Teresa de Calcuta
Pola contra, existe unha enfermidade coñecida coma a enfermidade de Pick, a través da cal un individuo perde rapidamente as calidades sociais, ao terminar a clasificación das intelixencias segundo Howard Gardner poderíamos falar tamén de dita enfermidade.
A nai Teresa de Calcuta destacou principalmente por posuír este tipo de capacidades. Foi coñecida pola súa labor humanitaria na India e tamén foi galardonada co premio Nobel da paz. Foi incluso beatificada polo papa Juan Pablo II no ano 2003.

Intelixencia espacial

Dícese que unha persoa posúe estas capacidades se é capaz de resolver problemas espaciales reales ou imaxinarios aplicados ao uso de mapas mentais e á orientación. Tamén é utilizada á hora de visualizar obxectos en distintos ángulos ou posicións,é dicir, en tres dimensións. Como os xogadores de xadrez, por exemplo.
Tendemos a asociar este tipo determinado de intelixencia coa orientación entre os bosques ou nas autovías, coma se fose unha especie de compás, e así é, aínda que tamén dispoñen da intelixencia espacial as persoas que día tras día tentan resolver un dos maiores pasatempos coñecidos (ou polo menos en tempos máis antigos), denomidado cubo de Rubik.
Chegamos a miña parte favorita, se vos ocurre algunha personaxe histótica que sexa claramente recoñecida por posuír a intelixencia espacial? Pois pode resultar estraño, ou pode que non, pero neste campo destacamos principalmente a Pablo Picasso, pintor e escultor de orixe español. Un dos maiores artistas do século XX, sendo partícipe en moitos dos movementos artísiticos que posteriormente propagáronse por todo o mundo, exercendo unha gran influencia en moitos outros artistas da súa época.


Biografía de Pablo Picasso





















domingo, 10 de noviembre de 2019

Intelixencia lingúística

Biografía de Abraham Lincoln
E chegamos xa ao ecuador da listaxe de intelixencias segundo a teoría do psicólogo Howard Gardner, a intelixencia lingüística. Nun primeiro momento poderíamos pensar que todo o mundo posúe este tipo de capacidades. E é verdade. Ao rematar de falar de cada unha destas intelixencias, falaremos deste aspecto. Aínda así, esta aptitudes se poñen de manifesto en maior medida naquelas persoas adicadas á literatura, como por exemplo os poetas ou os novelistas.  Seguindo coa tradición de presentar a persoaxes famosos históricos especialmente recoñecidos por posuír en gran medida un tipo de intelixencia en concreto, neste caso destacamos ao décimo sexto presidente dos Estados Unidos, Abraham Lincoln. Destacou por ser un forte opoñente que iba en contra da expansión da escravitude nos Estados Unidos de América. Gañou as eleccións como representante do partido republicano, sendo así elixido presidente  do país a finais do mesmo ano.
A maioría dos estudantes saben ao que me refiro cando digo que este tipo determinado de intelixencia é moi recoñecido na sociedade, sobretodo no ámbito escolar. En moitos casos ás capacidades do alumnado son avaliadas atendendo a súa capacidade de redacción e expresión escrita.
Para exemplificar o dominio da palabra de este personaxe histórico, decidín escoitar un dos seus discursos, aínda que a gran maioría están en inglés sen subtítulos, encontrei un en español e creo necesario compartilo con todos vós.

O sistema educativo en Xapón

En Xapón a educación é algo obligatorio para os niveis de educación primaria e secundaria. Practicamente todos os alumnos pasan ao bacharel...